Sıfır

Şu sıra nefes alamıyorum. 

Sıcaktan mı? 
Gündemden mi?
Bilemiyorum...

Aslında biliyorum da dile dökmek istemiyorum.

Konuşsam gerçek olacak çünkü.

Gerçek olsun istemiyorum.

İnanamıyorum ya da

İnanmayı hiç istemiyorum

Şöyle derin bir nefes verir gibi:

"Neyssseeee....."

diyerek sıfırdan başlamak istiyorum.

Aha da başladım.

Benim sıfırıma hoş geldiniz. 
Yer: Kadıköy/İstanbul, Türkiye

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir

Biraz biraz genişliyor gibi ciğerlerim Ama ruhumun daralması hala geçmedi Kendimi keşfetmeye çabalıyorum çok neşeliydim ben, ne oldu da böyle oldum? aslında biliyorum neden olduğunu. olay görmekle alakalı. o ilk görmeye başladığın an maskeler de düşmeye başlıyor yavaş yavaş sana gülen yüzün arkasındaki menfaat beklentisini görüyorsun o beklenti azaldıkça gülen yüzün de azaldığını bazen hiç görmeseydim diyorum salak olmak lazım aslında ne güzel insanlar o salak olanlar farkında değiller belki ama en azından temiz bir yürekleri var hedefim salaklaşmak benim de en azından kalbim temiz olur. kalbim temiz olursa dünya da güzel olur yoksa daha mı fena olur?
Devamı

dört

kendimi deniz yüzeyinde savrulan naylon poşet gibi hissediyorum akıntı ne tarafa giderse oraya doğru salına salına ilerliyor faydam olmadığı gibi tehdit saçıyorum ama aslında böyle olmadığını da biliyorum kimseye bir zararım yok aslında hatta faydam bile var ama böyle hissettiriyorlar bana varlığımın hiçbir faydası yokmuş gibi aksine varlığımdan çok zarar veriyormuşum gibi ama bu doğru değil ben bu değilim bunu en iyi ben biliyorum ve bana bu şekilde hissettirenleri hayatımdan çıkarıyorum aileden vazgeçmek zor kendinden vazgeçmek kolay ben zoru seçtim buradan sonrası daha zor değil
Devamı